sabato 4 settembre 2010

Gerusalemme, canto 1,6-7

Già u sestu annu passava, ca nn'uriente
passò u campo cristiano all'avuta imprisa;
e Nicea pi assalto, e a putinti
Antiochia cu arti avia già prisa.
L'avia ruoppo nta battagghia ncuntra ginti
ri Persia innumerabile difisa,
e Tortosa espugnata; indi a la ria
stagione ritti loco, e u nuovo annu attindia.

E a fine ormai di chissu chiuvusu nvernu,
che facia smittiri l'armi, lontano non era;
quannu l'avutu suogghiu ru patri etterno
ca na la parte più del ciel sincera,
e quantu è ra stiddi u bassu nfernu,
tnato è chiu ssu ri la stidda spira
l'uocchi ghiusu mosse, e in un punto e in una
vista mirò ciò ca u munnu ammuogghia.

Nessun commento:

Posta un commento